Dilekçe Tercümesi

Günümüzde vatandaşlar 1982 Anayasası’na göre, kendileriyle veya kamu ile ilgili dilek ve şikayetlerini yetkili makamlara ve TBMM’ne yazı ile bildirme hakkına sahiptirler. Türkiye’de dilekçe hakkının kullanılması 1 Kasım 1984 tarih ve 3071 sayılı kanunun 4. maddesine göre TBMM ve idari makamlara verilen dilekçelerde; başvuru sahibinin adı ve soyadı ile, iş ve ikametgah adresinin ve imzasının bulunması mecburidir. Dava açmak için mahkemelere verilen dava dilekçelerinde hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 179. maddesine göre bazı kayıtların bulunması lazımdır. Medeni Yargılama Hukukunda dava dilekçesinin başında dilekçenin verildiği mahkemenin adı, davacının ve davalının ad ve soyadları ile adresleri yazılır. Daha sonra, davanın konusu, dava sebebi ve hukuki sebepler gelir. Son olarak da, netice-i taleb, yani davacının karar verilmesini istediği şey açık bir biçimde yazılır. Dilekçenin altında, davacının veya vekilinin imzası yer alır. Bu arada davalının davacıya cevap vermesi için gerekli süre tanınır. İdari Yargılama Usulünde ise, idari davalar;Danıştay, İdare Mahkemesi ve vergi Mahkemesi Başkanlıklarına hitaben yazılmış dilekçelerle açılır.

Dilekçe Çevirisi açık, titiz ve hatasız olarak tercüme edilmelidir.